• 11 vragen over peesontsteking

    Hoe herken je een peesontsteking?

    je een peesontsteking?
    Een pijnlijke pees is vaak een gemene, hardnekkige blessure. Wat kun je doen om sneller te herstellen en herhaling te voorkomen?
     1. Wat is een peesontsteking?
    Een pees verbindt een spier met een bot. Als de pees overbelast wordt, kunnen er kleine scheurtjes ontstaan. Je voelt dan pijn op de plek waar de pees aan het bot vastzit. Een tendinopathie, zoals de aandoening officieel heet, is meestal geen echte ontsteking maar een irritatie. 'Peesblessure' zou daarom meer op z’n plaats zijn. Doordat een pees van nature slecht doorbloed is, kan het lang duren voordat dit hersteld is. Peesklachten komen het meest voor in de pols, hiel, schouder, heup, knie en achillespees. Een klassiek voorbeeld is de tenniselleboog.

    2. Hoe herken je het?

    De belangrijkste symptomen van een peesontsteking zijn pijn en irritatie. Soms is de plek waar de pees zit rood en gezwollen, soms voelt het ’s ochtends stijf. In het beginstadium doet de pijn zich alleen voor na een zware inspanning en ebben de klachten binnen een paar uur weg. In een volgend stadium doet de pees ook pijn bij gewone bezigheden, zonder dat hij echt wordt belast. Nog later is de pijn er voortdurend en wordt bewegen steeds moeilijker en pijnlijker.  

    3. Wat kun je zelf doen om klachten te verminderen?

    Het is belangrijk in beweging te blijven bij een peesontsteking, maar doe dat wel op een lager pitje. Gebruik ook altijd pijnstillers, bij voorkeur paracetamol. Stel bijvoorbeeld dat je last hebt van je hiel, dan ga je (onbewust) verkeerd lopen en hou je de klacht als het ware in stand. Slik je een pijnstiller, dan kun je de voet wél normaal belasten en bewegen. Dat is gunstig voor het herstel van de blessure. Slik liever geen ontstekingsremmers zoals aspirine en ibuprofen. Omdat een peesontsteking vaak geen echte ontsteking is, reageert een geïrriteerde pees niet goed op deze middelen. Ontstekingsremmers zijn bovendien schadelijk voor de maag. Overleg in geval van twijfel even met je arts.  

    4. Wat is het verschil met een slijmbeursontsteking?

    Een slijmbeurs is een met vocht gevuld kussentje dat tussen de pees en het onderliggende bot zit, en dat ervoor zorgt dat de pees zonder wrijving kan bewegen. Het is vaak moeilijk om een peesontsteking te onderscheiden van een slijmbeursontsteking. Beide ontstaan meestal acuut en geven heftige pijn. Maar met een echo is het verschil wel te zien. Dit kan voor de behandeling belangrijk zijn, omdat een slijmbeursontsteking – in tegenstelling tot een peesontsteking – wel goed kan reageren op een injectie of tabletten met ontstekingsremmers.  

    5. Moet je met peesklachten naar de huisarts?

    Bij een peesontsteking kun je best even afwachten hoe de pijnklachten zich ontwikkelen. Blijf bewegen, maar voorkom overbelasting. Blijven de klachten bestaan of heb je geen idee hoe de klachten zijn ontstaan, dan kun je beter de hulp van de huisarts of een fysiotherapeut inschakelen.  

    6. Wat kan de fysiotherapeut doen?

    Masseren is niet heel zinvol. Wat wel kan helpen, zijn rekoefeningen, zogeheten 'excentrische training'. Waarschijnlijk helpt dit doordat dankzij de oefeningen nieuwe bloedvaatjes worden gevormd, waardoor de pees sneller kan herstellen. Daarnaast kan de fysiotherapeut 'frictioneren', waarbij hij heel hard op de pijnlijke plek drukt. Hij maakt door het duwen het weefsel een beetje kapot. Het lichaam reageert hierop door de boel te gaan herstellen. De irritatie herstelt dan meteen 'mee'. Ook kan een fysiotherapeut lichamelijk onderzoek doen om te zien waar de klacht precies vandaan komt.  

    7. Kun je een peesontsteking voorkomen?

    Naarmate je ouder wordt, neemt de kans op een peesontsteking toe. Dat komt doordat de kwaliteit van de pezen afneemt. De kwaliteit neemt ook af als je weinig beweegt. Bewegen is dus dé manier om de kans op een peesontsteking te verkleinen. Soms is bewegen echt niet mogelijk, bijvoorbeeld vanwege een griep of een operatie. Dat is niet erg, maar bouw daarna het bewegen weer langzaam op.  

    8. Gaat een peesontsteking vanzelf over?

    Meestal wel. Toch is het altijd verstandig om na te gaan wat de overbelasting heeft veroorzaakt en daar iets aan te doen. Ook is het belangrijk om in beweging te blijven. Anders kan het maanden of zelfs wel jaren duren voordat de klachten helemaal weg zijn.  

    9. Blijft zo’n pees een zwakke plek?

    De kans dat een geïrriteerde pees opnieuw voor problemen zorgt, is veel groter dan bij een 'normale' pees. Bij wandelaars van de Nijmeegse Vierdaagse die een achillespeesblessure hebben gehad, komt zo’n blessure bijvoorbeeld geregeld terug. Hoe groot de kans op terugkeer is, is per pees verschillend. Het is afhankelijk van hoe zwaar je de pees belast en wat de oorzaak is van de overbelasting.  

    10. Wat zijn de nieuwste behandelingen?

    Op dit moment wordt er veel onderzoek gedaan naar methoden om een peesontsteking sneller te laten herstellen. Een van die methoden is de shockwave-techniek, die ook wordt ingezet om nierstenen te vergruizen. De sterke geluidsgolven blijken ook verkalkingen te kunnen vernietigen. Deze zitten vaak in de pezen in de schouder. Als de verkalkingen weg zijn, kunnen de pezen weer herstellen. Maar of het echt helpt; daar zijn de meningen over verdeeld. Hetzelfde geldt voor injecties met corticosteroïden en bloedplaatjes. Deze behandelingen worden uitgevoerd door de orthopeed of de sportarts. De injecties met corticosteroïden worden soms ook door de huisarts toegediend.  

    11. En gekleurde tape, helpt dat?

    Tapen kan helpen om de klachten te verminderen als je de geblesseerde pees gaat belasten. Hiervoor wordt steeds vaker cure tape gebruikt. Dat is een gekleurde tape die niet alleen ondersteunt en de pijn vermindert, maar die ook zorgt voor een betere doorbloeding van de huid. Het is wel belangrijk dat de tape goed wordt aangebracht. Dat is best lastig, maar meestal wel te leren. Een fysiotherapeut kan een paar keer laten zien hoe het moet, waarna je het waarschijnlijk zelf kunt aanbrengen.
    bron: Gezondheidsnet

  • Waarom vrouwen koude voeten hebben!

    Waarom vrouwen koude voeten hebben

    IJsklompjes dankzij hormonen en vetverdeling

    gezondheidsnet.nl/sites/gezondheidsnet/files/styles/pol_carousel/public/istock_50856240_xlarge.jpg?itok=Tqty1aIo" alt="" />
    Veel vrouwen zoeken zodra de temperatuur onder de twintig graden Celsius duikt meteen hun toevlucht in wollen sokken en behaaglijke sloffen. Mannen hebben minder vaak last van koude voeten. Een andere vetverdeling en hormoonspiegel zorgen voor dit verschil. Maar er zijn nog meer theorieën.
    Mike Tipton van de University of Portsmouth doet onderzoek naar koude omstandigheden en hoe mensen daarmee omgaan. Volgens hem zijn mensen van oorsprong tropische dieren die niet gebouwd zijn voor winterse temperaturen.
    Onze voorouders leefden in warme gebieden rondom de evenaar. Toen ze naar koelere streken trokken, moesten ze zich warm houden met behulp van vuur, kleding en het bouwen van schuilplaatsen. Gelukkig is daar inmiddels ook nog centrale verwarming bijgekomen, maar de koude handen en voeten zijn bij veel vrouwen gebleven. Er zijn verschillende theorieën over de oorzaak van koude vrouwenvoeten.
    Vetverdeling
    Vrouwen hebben van nature meer vet en minder spiermassa dan mannen. Spiermassa produceert warmte, waardoor mannen het minder snel koud krijgen.
    Ook is bij vrouwen het vet beter over het lichaam verdeeld. Dat lijkt lekker warm, zo’n speklaagje overal. In de praktijk zorgt het ervoor dat vrouwen er beter toe in staat zijn om bloed naar belangrijke organen te vervoeren. Dat is een handig overlevingsmechanisme: als het extreem koud is, krijgen de belangrijkste organen zo in ieder geval voldoende warmte. Het nadeel is dat er minder bloed bij de uiteinden van het lichaam terecht komt, waardoor de handen en voeten koud aanvoelen.

    Hormonen

    Een andere oorzaak van ijsklompjes zijn vrouwelijke geslachtshormonen genaamd oestrogenen. Deze hormonen spelen een belangrijke rol bij de menstruatiecyclus en zwangerschap, maar komen in veel lagere concentraties ook in het lichaam van mannen voor. Oestrogenen beïnvloeden je lichaamstemperatuur, waardoor deze gedurende de cyclus wisselt. Tijdens de menstruatie is de kerntemperatuur van vrouwen gemiddeld een graadje lager. Ook zorgen hormonen ervoor dat de bloedvaatjes in de handen en voeten tijdelijk vernauwen, waardoor je ze amper meer warm krijgt.

    Koude voeten in bed

    Je lichaamstemperatuur is niet constant, deze fluctueert gedurende de dag met ongeveer één graad Celsius. Als het donker wordt maakt je lichaam het hormoon melatonine aan. Dankzij dit stofje gaat je lichaamstemperatuur naar beneden, zodat je lijf weet dat het moet gaan rusten. Zowel bij mannen als bij vrouwen daalt 's nachts de lichaamstemperatuur. Bij vrouwen verloopt dat proces een stuk sneller, waardoor ze eerder hun minimumtemperatuur bereiken. Bovendien zijn vrouwen gevoeliger voor temperatuurverschillen. Vrouwen merken een temperatuurverschil al bij 0,2 graden Celsius, terwijl mannen pas bij 0,4 graden reageren. Dat verklaart mogelijk waarom vrouwen vaker met koude voeten in bed liggen dan mannen.

    Aandoeningen

    Als je altijd al een koukleum was, is er waarschijnlijk niets aan de hand. Probeer veel te bewegen om de doorbloeding te stimuleren en houd je voeten in de winter lekker warm met dikke wollen sokken. Ook een voetmassage doet wonderen. Heb je niet alleen koude voeten, maar verkleuren ze ook of zijn ze pijnlijk, dan heb je misschien last van wintertenen of de ziekte van Raynaud.
    bron: gezondheidsnet

  • Wat is het telefoonbotje?
    Stroomstoot door je elleboog toot door je elleboog Een knal met het puntje van je elleboog tegen de tafel zorgt voor een hevige, tintelende pijn in je arm en hand. Je telefoonbotje stoten, voelt als een stroomstoot. Waarom is het zo’n gevoelige plek? Het puntje van de elleboog, waar je het bot voelt zitten, wordt in de volksmond het telefoonbotje genoemd. Andere benamingen voor hetzelfde lichaamsdeel zijn elektriciteitsknobbel, stroombotje, telegrambotje, weduwnaarsbotje en tinteldoosje. De Engelsen noemen het je 'funny bone'. Het stoten van deze plek geeft een tintelende pijnscheut die uitstraalt naar je pink, ringvinger en hand en soms een verdoofd gevoel.

    Zenuw

    We zeggen dat je je telefoonbotje stoot. Toch is het niet het bot in je elleboog dat de pijn veroorzaakt, maar een zenuw. In je armen bevinden zich verschillende zenuwen, waaronder de elleboogzenuw (nervus ulnaris). Ter hoogte van je elleboog loopt hij langs het uitstekende bot, vlak onder de huid. Omdat de zenuw zo aan de oppervlakte ligt en niet bedekt wordt door spieren of bot, is het een gevoelige plek. Het typische gevoel dat je ervaart als je tegen deze zenuw aanstoot, wordt wel 'weduwnaarspijn' genoemd. De pijn is hevig, maar van korte duur.

    Beknelde nervus ulnaris

    Sommige mensen krijgen niet alleen last van hun telefoonbotje als ze het stoten, maar hebben continu een doof gevoel of pijnlijke tintelingen in de onderarm, pink en/of ringvinger. Een beklemde of geïrriteerde nervus ulnaris kan daarvan de oorzaak zijn. De elleboogzenuw loopt door een groeve die de cubitale tunnel heet en daarom noemen we dit ook wel het cubitale tunnelsyndroom. Hoe het cubitale tunnelsyndroom ontstaat, is niet helemaal duidelijk. Een val kan de aanleiding zijn of langdurige druk op de elleboog omdat je er steeds op leunt. Ook bij mensen die hun arm heel vaak buigen, komt het vaker voor. Sommige patiënten hebben door dit syndroom minder kracht in hun hand of een verminderde fijne motoriek, wat bijvoorbeeld schrijven en knippen lastiger maakt.

    Behandelen cubitale tunnelsyndroom

    De behandeling van een beknelde nervus ulnaris hangt af van hoe ernstig je klachten zijn. Soms is het al voldoende om de elleboog te ontlasten door er niet meer op te leunen en intensieve bewegingen te vermijden. Sommige mensen buigen hun elleboog in hun slaap: veranderen van slaaphouding kan dan helpen. Verergeren de klachten, dan is er soms een operatie nodig waarbij de zenuw wordt vrijgelegd of verplaatst. Bron: Gezondheidsnet.nl


Fatal error: Call to undefined function wp_pagenavi() in /var/www/vhosts/fysiotherapiedewit.nl/httpdocs/wp-content/themes/si_physio/category.php on line 54